Henüz başlarında olmamıza rağmen sanırım gittikçe daha fazla benimsiyorum okulumu. İlk başlarda bi yabancılık, bi misafirlik hisssiyatı vardı, ziyarete gelmişim fln gibi; ama okulda (atölyede) zaman geçirdikçe insan ısınıyor (okulun sıcak olmasından kaynaklanmıyor tabi bu )

konuşa tanışa, güle çalışa koşturuyoruz günden güne ve uzun dönemli çalışma faslından sonra öğrenciliğe geri dönmek bünyemde tahmin ettiğimden daha fazla arıza yarattı. ama alışıyorum yavaş yavaş. bugün dikkatimi çeken çok mühim bi şey var, şöyle ki: hiç çalışma hayatına bulaşmamış genç nesilde zamanın kıymetini bildiklerine dair bir işaret göremedim. Bu relax ruh halleri bana fazla yabancı. Onlara mı uysam (ki çok cazip), yoksa kendi bildiğim gibi mi devam etsem bilemedim.

uzun zamandır iş yüklemedim buraya. önce eski işlerimden daha sonra da okulda yaptıklarımızdan seçmeler koymayı düşüyorum yani çığlık çığlığa beklediğiniz(!) an geldi